| Dzisiaj jest 26 Maj imieniny obchodzi: Filip, Paulina, Marianna |
| > Strona główna |
|
Temat: Dante Alighieri "Boska komedia"
![]()
Dante Alighieri zasłynął przede wszystkim jako autor "Boskiej komedii", obszernego poematu w stu pieśniach, podzielonego na trzy części: Piekło, Czyściec, Raj. Dante odbywa wędrówkę, prowadzony przez poetę rzymskiego Wergiliusza, potem przez Beatrycze. W piekle spotyka przestępców, między innymi własnych przeciwników politycznych, w czyśćcu skruszonych pokutników, wśród których znajdują się przyjaciele Dantego. W raju przebywają zjawy, zażywając wiekuistego szczęścia. Wędrówka ta ma charakter alegoryczny, przedstawia podniesienie się człowieka z grzechu i upadku poprzez poznanie swych win i pokutę ku świętości. Pomysł wędrówki po zaświatach, wymowa moralizatorska utworu są zgodne z programem poezji średniowiecznej. Jednocześnie jednak w utworze przejawia się humanistyczna wiara w człowieka, troska o jego ludzkie potrzeby i prawo do szczęścia. Charakterystyczny dla nowych, renesansowych tendencji jest także fakt, że utwór został napisany po włosku, a nie po łacinie. Nazwa komedia pochodzi od samego autora - poemat dobrze się kończy i pisany jest na ogół stylem "komicznym" według zasad ówczesnej poetyki. Przymiotnik "boska" dodał zachwycony utworem Boccacio. Akcja "Boskiej komedii" jest ściśle określona w czasie i trwa tydzień a zaczyna się dokładnie 7 kwietnia 1300 r. Rok ten był ogłoszony przez papieża jubileuszowym, miał więc szczególną wagę dla chrześcijan. Piekło przedstawia Dante jako olbrzymi lej, którego wylot sięga wnętrza ziemi. W piekle grzesznicy podzieleni na różne kategorie umieszczeni są w dziesięciu coraz to węższych kręgach. Na samym dole piekła znajduje się Lucyfer. Potępieni cierpią rozmaite męki stosownie do popełnionych czynów. Czyściec ma kształt góry wynurzającej się z morza. Górę tę opasuje siedem tarasów na których przebywają grzesznicy, którzy znoszą różne cierpienia, ale w perspektywie mają wstąpić do nieba. Raj podzielony jest według schematu ptolemejskiego na dziewięć sfer. Najwyższa część nieba to siedziba świętych i Boga. Docierając tam wędrowiec osiąga swój ostateczny cel podróży i dostepuje największej z łask, jakie mogą spotkać chrześcijanina. |
Dodaj pracę
![]() Przybornik
![]() przedmiot: polskizakres: charakterystykiautor pracy: anonimdata dodania: 2006-05-03średnia ocena: 1
![]() szukaj prac
Linki
![]() Statystyki
![]() |