Opór elektryczny jest mierzony w jednostkach nazywanych omami. MiedĽ ma dość niski opór elektryczny, jest dobrym przewodnikiem, dlatego też większość kabli elktrycznych jest wykonywana z tego materiału. Srebro jest jeszcze lepszym przewodnikiem niż miedż, ale jest zbyt drogie.
Niektóre materiały, które wykazują duży opór elektryczny (tzw. rezystory, oporniki) są specjalnie wykorzystywane w urządzeniach elektrycznych i elektronicznych do regulacji przepływającego prądu.
Prawo Ohma
Prawo ustanawiające prostą proporcjonalność między natężeniem prądu stałego I płynącego w przewodniku a różnicę potencjałów (napięciem) U=V1-V2 między ustalonymi punktami 1 i 2 tego przewodnika, przy braku między nimi siły elektromotorycznej gdzie R - rezystancja (opór czynny). Przy występowaniu SEM p.O ma postać
U+E=RI
a w obwodzie zamkniętym
E=RI
gdzie: E - SEM, R - suma rezystancji Rz obwodu i rezystancji Rw wewn. Ľródła SEM. P. O. może być też wyrażeniem w postaci wektorowej zwaną też różniczkową
qJ = E
gdzie: q - rezystywność ośrodka, J - wektor gęstości prądu, E - wektor natężenia pola elektrycznego w danym punkcie pola. Dla prądów sinusoidalnych quasi-stacjonarnych jest słuszne również p.O. w postaci zespolonej
E=ZI
gdzie: E - SEM zespolona, Z=R+jX - impedancja ( opór zespolony ), przy czym X - reaktancja. Przy występowaniu indukcyjności L i pojemności C, połączonych szeregowo, w obwodzie prądu quasi-stacjonarnego o pulsacji w X=wL - 1/wC. W przypadku ogólnym zależność między prądem a natężeniem jest nieliniowa.
Wygenerowano: 2003-04-03
fizyka
darmowe wypracowania i ściągi - szkoła i studia