Akcję komedii, ujętej ogólnie jako określony gatunek literacki, można sobie wyobrazić
w kształcie litery U. Początkowo zapada się ona w głąb potencjalnie tragicznych powikłań, aby
następnie wznieść się na wyżyny szczęśliwego zakończenia. Tragizm wydarzeń wynika
z pozornie nieprzezwyciężonego antagonizmu między parą kochanków, dążących do
uwieńczenia ślubem swojej miłości a siłami wrogimi, reprezentowanymi głównie przez pokolenie
ojców czy opiekunów. Przezwyciężenie sytuacji konfliktowej dokonuje się drogą przekształcenia
konieczności w możliwość - otwierającą perspektywę harmonii między człowiekiem a światem.
Szczęśliwe zakończenie przygotowuje komediopisarz w ten sposób, że na początku akcji
ujawnia tzw. groteskowe założenie.
Podstawową cechą groteski jako zjawiska artystycznego jest element dysharmonii, ujawniający
się w postaci sprzeczności (antagonizmu, konfliktu, różnorodności, połączenia przeciwieństw)
między zjawiskami czy rzeczami. Jest to sprzeczność o charakterze absurdalnym
(nienaturalnym), w której jeden z członów opozycji ma nacechowanie komiczne.
Założenie groteskowe polega na połączeniu paradoksalnie sprzecznych cech w charakterze
działających postaci (np. pobożny uwodziciel), w podejmowanych przez nie poczynaniach
(ślubowanie młodych panien, że nigdy nie wyjdą za mąż) czy sytuacji, w której przychodzi
działać bohaterom.
Wygenerowano: 2003-12-15