ŚCIĄGI.PL :: Arabowie

> Strona główna

Szukaj ściągi
Szukanie zaawansowane | Dodaj prace

Temat: Arabowie

Arabowie żyli w rozbiciu plemiennym na Półwyspie Arabskim na powierzchni ok. 3 mln km². Arabia była dzielona przez Rzymian na 3 części:

Arabia Petrea - północna
Arabia Deserta - środkowa
Arabia Felix - połud niowa

W części północnej powstały dwa małe państewka: Lachimidów (uznawali zwierzchnictwo Rzymu) i Ghosiniodów (uznawali zwierzchnictwo Persji). Państewka te walczyły między sobą.

Deserta - nie powstało państwo, ale istniały miasta, bardzo ważne - Mekka i Medyna. Rywalizowały one między sobą. Wśród tych miast większe znaczenie zyskała Mekka - ze świątynią Kaaba, w niej Czarny Kamień. Według tradycji został on umieszczony w Mekce po wygnaniu Adama z raju, według innej tradycji - kamień podarowany został przez archanioła Gabriela Abrahamowi.

Arabowie nie byli monoteistami, wokół świątyni ustawiano 360 figurek innych bóstw, którym oddawali cześć. Wśród Arabów znane było chrześcijaństwo od około 220 r. w postaci herezji, znali judaizm, prowadzili z Izraelitami handel.

Około 570 r. rodzi się Muhamad ibn Abd Allah - Mahomet.

Jego dzieciństwo jest nieznane, był sierotą, jako młodzieniec zajmował się opieką nad kupieckimi karawanami, które przewoziły towary do Mekki. W wieku 24 lat na służbę przyjęła go bogata wdowa Chadidża. Mahomet wzbudzał jej zaufanie, zawarli małżeństwo - szczęśliwe, choć była różnica wieku – on miał 25 lat, ona 40. Mahomet był jej wierny, co było rzadko spotykane, zapewniła mu stabilizację finansową, była też wsparciem, gdy około 620 r. wystąpił jako prorok.

Mahomet odznaczał się dużym zmysłem organizacyjnym. Kontemplował. Obwieścił, że Gabriel powiedział mu, że został wybrany jako prorok Allacha – El (Jahwe – stwórca) Allach.

Jego posłanie jest przyjmowane tylko przez najbliższych, mieszkańcy Mekki nie chcą go słuchać. W 622 r. – Mahomet ucieka z Mekki – hidżra - początek ery muzułmańskiej – od tego muzułmanie zaczynają swój kalendarz.

Mahomet przybywa do Medyny, gdzie zostaje przyjęty, tam mieszka do końca życia i zwiększa się zakres jego nauczania:

Bogiem jest tylko Allach,
zjednoczenie plemion,
prawo – chce ujednolicenia
stosunki społeczne Arabów,
walka z Mekka - łupienie karawan kupieckich.

Między Mekką a Medyną toczy się wojna. W 629 r. zawarł z Mekką rozejm, który pozwolił mu na odwiedzenie Mekki i świątyni Kaaba.

W 630 r. – zrywa rozejm, otacza Mekkę i składa im ofertę: - jeśli przyjmą wiarę, to ocali ich głowy, a on im przebaczy. Mekka przyjmuje wiarę, Mahomet wkracza do Mekki jako władca, posążki bogów zostają zniszczone.

W 632 r. Mahomet odbywa ostatnią pielgrzymkę do świątyni Kaaba – hadżdż – na pamiątkę tego muzułmanie mają być w Mekce raz w życiu.

Po powrocie w 632 r. umiera w Medynie, w obecności swej kolejnej żony Aiszy. Po jego śmierci powstał problem. Mahomet nie spisał nauki, gdyż był analfabetą, nie ma jednolitej nauki.

Chcieli spisać – powstaje Święta Księga Islamu – Koran. Nic nie można było zmienić, nie można było tłumaczyć go na inny język. Koran podzielony jest na 114 rozdziałów (Sura). Nie są ułożone tematycznie, tylko od najdłuższej do najkrótszej (oprócz pierwszej – wprowadzenie). Koran nie odpowiadał jeszcze na wszystkie pytania. Oprócz niego wpisani Tradycję (co robił prorok) - Sumna. Obecnie, ci co zachowują Sumnę i Koran to Sunici – 90 % - złagodzony Ci co opierają się tylko na Koranie – szyici – fundamentaliści.

Nazwa muzułmanie pochodzi od słowa muslimin – zwolennicy proroka (kiedy Mahomet uciekał z Mekki).

Główne zasady islamu

monoteizm – Arabowie znali przyjęcie przez Boga ludzkiego ciała , odrzucili to, Trójcę, kult świętych, rzeźby, obrazy wyobrażeń ludzi i zwierząt, by nie stały się przedmiotem kultu, tylko motywy roślinne, geometryczne figury,
Bóg działa poprzez ludzi, proroków, najwięksi z nich to Abraham, Mojżesz, Jezus, ostatni Mahomet,
Ludzie za swoje czyny odpowiadają przed Bogiem, w dniu sądu otrzymają nagrodę lub karę za swe postępowanie,
Inne wyobrażenie raju – ogrody szczęśliwości, piekło – Gehenna. Ludzie mieli doświadczenie pustyni – szlachetny napój woda, dostatek wszystkiego, żar - piekło, zepsuta woda,
Aby uzyskać zbawienie należało przestrzegać następujące zasady:
- wiara w Allaha – posłannictwo Mahometa,
- wypełnianie uczynków,
- wyznanie wiary: La ill Lacha, illa Lachul wa Mohamedum, rasulu ill lach (Nie ma Boga prócz Allacha, a Mahomet jest jego ostatnim prorokiem),
- modlitwa 5 razy dziennie z twarzą zwróconą w kierunku Mekki, poprzedzona rytualnym obmyciem
- całodzienny post w miesiącu Ramadan – od wschodu do zachodu słońca,
- jałmużna – obok dobrowolnej jałmużny każdy jest zobowiązany do płacenia podatków na rzecz państwa - zakat
- pielgrzymka przynajmniej raz w życiu do Mekki - hadżdż
- dołączone później – święta wojna – dżihat, wojna za wiarę – według Koranu wojna obronna.

Opanowanie Mekki czyniło Mahometa autorytetem w świecie arabskim. Po jego śmierci dzieło jednoczenia podjął teść – ojciec Aiszy – Abu Behr.

W 634 r. istniał scalony organizm państwowy i Abu Behr przekazał władzę Omarowi, który był jednym z najwierniejszych stronników Mahometa, był znakomitym politykiem i organizatorem. Za panowania Omara Arabowie rozpoczęli podboje.

Pierwszy sukces – podbicie państwa Persów. W walce z cesarstwem wschodnim zajęli Egipt, Syrię, część Azji Mniejszej, wyspy Rodos i Cypr.

W 717 r. Arabowie oblegali Konstantynopol, zostali jednak zmuszeni do odwrotu.

Skierowali wówczas ekspansję na zachód i podbili cała Afrykę, potem w Europie podbili na terenach obecnej Hiszpani plemiona Wizygotów.

Nad całym, ogromnym państwem arabskim władzę sprawował kalifat. Na początku byli wybierani raczej z rodziny proroka, ale szybko urząd kalifa stał się urzędem dziedzicznym.

Oddziały arabskie stacjonujące na podbitych terenach zakładały specjalne obozy, które stawały się z czasem koloniami arabskimi. Oni nikomu nie narzucali swojej religii, ale byli warstwą uprzywilejowaną podbitych krajach. Tolerowali wszystkich.

Po śmierci Omara władza przeszła w ręce rodu Omajadów. Wówczas kalifowie przyjęli ceremoniał podobny władcom wschodnim, otaczali się przepychem, stworzyli dworską etykietę. To wszystko oddalało ich od reszty społeczeństwa.

Tak państwo Mahometa z równymi prawami stało się Monarchię Arabską, w której z pełni praw korzystali tylko Arabowie. Dyskryminowano wyznawców pochodzących z innych plemion.

Wojska Omajadów zostały pokonane przez Abbasydów w 750 r. Na czele Abbasydów stał Abul. Nowy władca zrównał wszystkich wyznawców. Nie zmienił obyczaju dworskiego. W tym państwie pojawiły się „siły odśrodkowe” dążące do rozbicia państwa. W 929 r. – niezależny kalifat utworzono w Hiszpanii przez tych, którzy ocaleli z pogromu spośród Omajadów. Stolicą była Cordoba. W północnej Afryce powstało państwo Fatymidów, a stolicą był Kair. Uniezależniły się wschodnie prowincje kalifatu bagdackiego - Syria. W 1258 r. kalifat Bagdacki stał się łupem Mongołów. Olbrzymie imperium Mahometa rozpadło się na szereg zwalczających się wzajemnie państw. Stali na niższym poziomie.

Arabowie byli jednym z nielicznych zdobywców, którzy podbijając chcieli się czegoś nauczyć. Nie niszczyli kultury, tylko wzbogacali.

– kultura rolna, system irygacyjny rozwinęli na terenie swojego całego państwa.

– Uprawa nowych roślin: trzcina cukrowa, ryż, palma daktylowa,

– Wysoki poziom ogrodnictwa, tkactwa (dywany),

– Rozwinęli handel – kupcy wędrowali po całej Europie, ale poza sprzedażą zajmowali się opisami geograficznymi krajów, w których byli. Stworzyli najlepsze źródła historyczne, wspominają o Polsce.

W okresie zahamowania życia umysłowego Europy stali się jedynymi przedstawicielami myśli naukowej, tworzyli słowniki, tłumaczyli Arystotelesa, Platona, tłumaczyli system dziesiątkowy. Wykorzystując doświadczenie Greków i Egipcjan rozwinęli medycynę. Z połączenia kultury bizantyjskiej, perskiej, hellenistycznej powstał nowy styl w budownictwie – mauretański. Nie ma w nim przedstawień człowieka i zwierząt – nastapił rozwój zdobnictwa roślinnego i geometrycznego.

Wygenerowano: 2006-05-03

Dodaj pracę