Co to jest komputer?
Komputer jest to uniwersalny system cyfrowy zdolny do wykonywania pewnego zbioru rozkazów (różnorodnych operacji elementarnych), w którym użytkownik może określić sekwencję wykonywanych rozkazów koniecznych do realizacji postanowionego zadania. Głównymi częściami składowymi komputera są: procesor, pamięć operacyjna, w której jest zapisany program określający sekwencję wykonywanych operacji oraz dane do przetworzenia oraz układy wejścia – wyjścia, do których są przyłączone urządzenia zewnętrzne umożliwiające kontakt komputera z otoczeniem i użytkownikiem. Istotną cechą komputera, odróżniającą go od innych systemów cyfrowych, jest możliwość zupełnej zmiany realizowanych przez niego funkcji jedynie przez zmianę programu w jego pamięci.
Historia komputera
Gdy myślimy o komputerze, zwykle wyobrażamy sobie dużą szarą skrzynkę, wypełnioną elementami elektronicznymi. Na skrzynce znajduje się najczęściej monitor, a gdzieś obok drukarka i paczka papieru. Zanim pojawiły się bowiem pierwsze komputery, człowiek wymyślał wiele różnych mechanicznych urządzeń, które miały mu pomagać w liczeniu. Pierwsze komputery zbudowano z lamp elektronowych, jakie niektórzy pamiętają jeszcze ze starych odbiorników telewizyjnych. Lampy te miały jednak bardzo ważną wadę: wymagały do pracy wysokiego napięcia, a tym samym powodowały duże zużycie energii elektrycznej. Poza tym nawet najmniejsze z nich rozmiarami znacznie przewyższały nowoczesne układy elektroniczne.
Natomiast pierwsze komputery osobiste (PC – personal computer) zostały opracowane przez IBM. Ponieważ na rynku pojawiło się coraz więcej produktów, zaczęto pisać programy dla tego typu komputerów. Producenci sprzętu odpowiedzieli na to kolejną falą unowocześnionych komputerów typu IBM PC. Proces ten rozwijał się na zasadzie lawiny: komputery, nowe komponenty i oprogramowanie są obecnie tworzone przez setki najróżniejszych producentów. Tym sposobem PC stał się najbardziej rozpowszechnionym typem komputera na świecie.
Komputer ekologiczny
Obecnie wszyscy producenci komputerów starają się w jak najmniejszym stopniu obciążać swymi wyrobami środowisko naturalne. Wielu z nich zapewnia nas, że wszystkie opakowania ich produktów, a także części z tworzyw sztucznych, nadają się do ponownego wykorzystania. W cyklu produkcyjnym całkowicie rezygnuje się ze stosowania szkodliwych związków chemicznych zatruwających atmosferę. Jeżeli na obudowie swojego komputera dostrzegasz znaczek „green” będzie to oznaczało, że został on wykonany według wymienionych założeń. Dość istotny jest też sposób w jaki pracuje nasz komputer, czyli sprzęt. Ekologiczne komputery i monitory powinny być wyposażone w:
* mechanizm automatycznego regulowania zużycia energii,
* specjalne filtry instalowane dla całkowitego bezpieczeństwa
Czasem zdarza się, że monitory komputerowe, podobnie jak kineskopy normalnych odbiorników telewizyjnych, emitują pewne dawki promieniowania. Nie należy się specjalnie tym przejmować, gdyż ilości te są bardzo małe.
Do czego używany jest komputer?
Na początku komputery były tworzone przez potencjalnych producentów oprogramowania, niemniej niektórzy wyłamali się i podążali własną drogą, aby stworzyć coś własnego. Dawniej komputery służyły jedynie do pracy, wypełniało się na różnych aplikacjach dane, które się zapisywało. Z biegiem czasu na komputery pojawiły się:
a) gry
b) oprogramowanie
c) możliwość drukowania, skanowania, słuchania płyt
d) internet – komunikowanie się z ludźmi z całego świata
e) SS listów, pocztówek, oraz wszelkich wiadomości
Urządzenia wewnętrzne komputera:
- płyta główna
Jest to podstawowy podzespół komputera klasy IBM PC, dzięki któremu możliwa jest fizyczna integracja innych podzespołów elektronicznych w komputerze. Wszystkie elementy elektroniczne komputera umieszczone są na płycie głównej. Zarządza nią układ scalony tzw. chip – set.
- mikroprocesor
Jest to mikroukład krzemowy, zawierający jednostkę centralną komputera. Zadaniem mikroprocesora jest wykonywanie zadań na podstawie instrukcji otrzymanych od programu. Podstawowym parametrem mikroprocesora jest zegar. Częstotliwość zegara jest podawana w MHz. Największym producentem procesorów jest Intel. Jego produkty to: 8088/86 XT, 80286 AT, 80386+procesor numeryczny, 80486 SX, 80486 DX, Pentium, Pentium Pro, Pentium Celeron, Pentium II, Pentium III.
- magistrala
Jest to łącze pomiędzy układami w komputerze. Służy do komunikowania się procesora z innymi urządzeniami płyty głównej, z kartami rozszerzeń, a także portami zewnętrznymi oraz dyskami twardymi. Najważniejszą cechą magistrali jest ilość bitów danych, jaką można przesłać jednorazowo, czyli szerokość szyny danych. Najbardziej rozpowszechnione typy magistral to:
* ISA (16-bitowa magistrala danych, pracuje z częstotliwością 8 MHz)
* EISA (32-bitowa magistrala danych, częstotliwość: 10 MHz)
* VESA (32-bitowa, 40-50 MHz)
* PCI (32- bitowa, częstotliwość: 33 lub 66 MHz)
- port
Jest to złącze w komputerze umożliwiające podłączenie urządzeń zewnętrznych. W przypadku komputerów klasy IBM PC rozróżniamy porty szeregowe (COM1, COM2 itd.) i równoległe (LPT1, LPT2 itd.).
- pamięć ROM
Nazywana jest pamięcią nieulotną. Zachowuje ona swoją zawartość także w czasie wyłączenia komputera.
- pamięć RAM
Nazywana jest pamięcią o dostępie swobodnym lub pamięcią operacyjną. Jest one niezbędna w komputerze do szybkiej wymiany danych. Pamięć RAM jest także określana jako pamięć ulotna, ponieważ jej zawartość nie jest stała.
- kontrolery dysków twardych i napędów dysków
* EIDE (kontrolery dwukanałowe, za pomocą odpowiedniej taśmy łączącej do jednego kanału kontrolera możemy podłączyć dwa urządzenia: dysk twardy, napęd CD-ROM, napęd dyskietek typu LS-120, itd.)
* SCSI (w przeciwieństwie do kontrolerów EIDE, są one rzadko montowane bezpośrednio na płytach głównych, z jednym kontrolerem typu SCSI możemy podłączyć 15 urządzeń).
- dysk twardy
Jest to główny nośnik danych w komputerze. Napęd dysku twardego jest oznaczany skrótem HDD (Hard Disk Drive)
- dyskietka
Jest to wymienny dysk magnetyczny w postaci obustronnie zapisywanego talerza. Średnica talerza wynosi 3,5 cala. Dyskietkę oznacza się symbolem HD (High Density – duża gęstość)
- płyta CD-ROM
Jest to nośnik danych, z którego dane odczytywane są za pomocą promienia lasera. Dane na CD-ROM można zapisać tylko jeden raz, ale ich odczyt może się odbywać wielokrotnie.
- płyta DVD
Jest to optyczny dysk do odczytu, posiadający rozmiar klasycznego dysku CD-ROM. Jest on o wiele bardziej pojemny niż dysk CD-ROM.
- karty rozszerzeń:
* karta graficzna
* karta dźwiękowa
* modemy
- obudowy
(a) Desktop (obudowa komputera, króra charakteryzuje się poziomym ustawieniem)
(b) Tower (obudowa komputera, która charakteryzuje się pionowym ustawieniem. W zależności od jej rozmiaru rozróżniamy obudowy: minitower, miditower, bigtower)
Urządzenia zewnętrzne komputera:
- monitor
Jest to urządzenie pozwalające na bezpośrednią kontrolę nad przebiegiem pracy programu. Wyświetla on obraz tworzony przez kartę grafiki.
- drukarka
Jest to urządzenie, które pobiera dane z komputera i drukuje je na papierze lub folii. Trzy najpopularniejsze typy drukarek to:
1. igłowa
2. atramentowa
3. laserowa
- ploter
Jest to urządzenie umożliwiające sporządzenie rysunków technicznych oraz innego rodzaju grafiki przy wykorzystaniu sterowanych elektronicznie pisaków lub dysz z atramentem.
- skaner
Jest to urządzenie umożliwiające wprowadzenie do komputera grafiki i tekstu. Dzięki zamianie skanowanej płaszczyzny na postać cyfrową może ona zostać wyświetlona na ekranie monitora i zapisana na dysku w odpowiednim formacie.
- klawiatura
Jest to urządzenie pozwalające użytkownikowi komputera na przekazywanie do komputera poleceń i informacji.
- mysz
Jest to urządzenie połączone z komputerem za pomocą kabla lub fal radiowych. Za pomocą myszy możemy obsługiwać odpowiednią grupę programów.
- zasilacz podtrzymujący
Zasilacz podtrzymujący umożliwia zabezpieczenie komputera przed spadkiem napięcia zasilającego lub przed jego całkowitym zanikiem.
Wirusy komputerowe
Wraz z pojawieniem się komputerów zaczęto wymyślać przeróżne wirusy niszczące pliki, katalogi, dokumenty itd. U schyłku XX w. zyskały one niespotykalne dotychczas możliwości rozprzestrzeniania się jak np. przez Internet. Cechą komputerowego wirusa jest powielanie niewielkiego programu, który pasożytuje na innych zbiorach danych: ukrywa się w nich, przenosi się wraz z nimi, dokonuje zmian, często niszczy.
Są bowiem programy, które nie potrafią się mnożyć w komputerze. W przenoszeniu się musi im pomóc człowiek, np. otwierając bez zastanowienia nieznany załącznik do poczty elektronicznej. A w nim może czyhać robak – program, który przy najbliższej okazji wyśle listy do naszych znajomych i oczywiście dołączy do nich swą kopię. Tak właśnie działa znany już Happy99 czy niszczycielski Explore.Zip.
Ale pojawiają się też mikroby, które trudno zakwalifikować. Złowrogie Melissa czy LoveLetter (odpowiedzialne za sparaliżowanie łączności e-mailowej w wielu firmach) łączyły w sobie cechy wirusa i robaka.
Wirusy najczęściej roznoszone są przez Internet. Raz, że jego użytkowników przybywa w imponującym tempie – a każdy nowy internauta to nowy komputer do zakażenia. Dwa, że rośnie prędkość, z jaką łączymy się z siecią. Jeśli mamy łącze stałe albo dostęp przez telewizję kablową, to nawet nie zauważymy, gdy wraz z pocztą do komputera wskoczy nawet duży, złośliwy program. Najczęściej wirusem możemy się zarazić przez:
I. dyskietkę (wirusy mogą się ukrywać w programach, dokumentach, ale też w tzw. „bootsektorze”, gdzie „gołym okiem” ich nie da się zobaczyć).
II. Załącznik do e-maila (jeśli to program, to najczęściej zawiera robaka; jeśli dokument to może zawierać wirusy makro)
III. pirackie oprogramowanie
IV. darmowe CD-ROM-y
V. programy shareware ściągnięte z Internetu
Najlepiej zabezpieczyć się przed wirusami kupując wszelkiego rodzaju programy przeciwwirusowe, których jest pełno na dzisiejszym rynku. Bardzo dobrymi programami przeciwwirusowymi są m.in.:
- McAfee Virus Scan
- Quick Heal
- AntiViral Toolkit
- F-Secure Anti-Virus
- Admiral VirusScanner
- Panda Antivirus Platinium
- eSafe Protect
- Norton Antivirus
- ViruSave
- InnoculateIT Personal Edition
Jak powinno wyglądać nasze stanowisko pracy?
Trzeba zachować prawidłową postawę podczas korzystania z komputera:
- odpowiednie ustawienie monitora
- luźne ułożenie rąk
- regulowany fotel
- podpórka pod stopy
- dużo wolnego miejsca na nogi
INTERNET
Czyli wszystko i wszędzie
Internet to z definicji „pewna ilość sieci lokalnych (LAN) połączonych w jedną wspólną sieć”. Słowo internet napisane wielką literą to nazwa ogólnoświatowej sieci komputerowej, która jest połączeniem wielu tysięcy sieci lokalnych. Początki Internetu to lata 60’ XX wieku. Wtedy to amerykańska firma RAND Corporation badała różne możliwości dowodzenia i łączności w warunkach wojny- zwłaszcza nuklearnej. Dzięki efektom tych badań podjęto próby stworzenia sieci, która działałaby nawet po zniszczeniu jej części w wyniku np. działań wojennych. Efektem tych badań (prowadzonych w ramach projektu DARPA) była prototypowa sieć ARPA-net i opracowanie najważniejszych koncepcji technicznych. Główne z nich to:
* Pakietowy system przesyłania informacji (informacje dzielono na małe części, każdą część przesyłano niezależnie, a następnie składano w całość).
* Decentralizacja (równorzędne traktowanie komputerów w sieci- dzięki temu nie istnieje centrum, którego uszkodzenie np. przez działania wojenne, uniemożliwiałoby pracę całej sieci).
Metody te, ciągle udoskonalane, stosuje się do dziś.
Prototypowe fragmenty sieci utworzono w latach 1966-1967. W roku 1969 połączono nimi cztery amerykańskie centra akademickie. Rozpoczęło się wtedy opracowywanie szczegółów technicznych protokołów komunikacyjnych. W 1973 sieć połączyła dwa pierwsze komputery w Europie. Rok później firma Ray Tomlinson stworzyła program do przesyłanie w sieci wiadomości elektronicznych- e-maili. Wtedy to pierwsze z nich zostały wysłane. Jako pierwsi nazwy Internet użyli w 1974 roku Vint Cerf i Bob Kahn w artykule w Transmission Control Protocol. Stopniowa techniczna ewolucja sieci (np. przejście na znacznie wydajniejsze protokoły komunikacyjne) została uwieńczona w końcu lat 80’ i w latach 90’ w wyniku przejęcia opieki nad rozwojem sieci przez NFS (National Science Foundation). Środowiska uniwersyteckie na całym świecie były bardzo zainteresowane projektem.
By ułatwić wymianę informacji naukowej w latach 80’ utworzono sieci wzorowane na ARPA (m.in.: przeznaczone dla potrzeb środowisk naukowych BITNET, EARN i CSNET), które po pewnym czasie, pozostając administracyjnie niezależnymi, stały się Internetem.
Z danych szacunkowych wynika, że w 1991 roku Internet tworzyło 5000 sieci, skupiających 700 tysięcy komputerów, z których korzystało 4 mln. użytkowników. W tym roku powstała najpopularniejsza, używana do dziś usługa internetowa- WWW. W roku 1999/2000 dostęp do sieci miało 300 mln. ludzi we wszystkich krajach świata.
Internet nie jest kontrolowany przez żadną organizację, społeczną czy polityczną, każda podsieć, która wchodzi w skład sieci, ma swoich administratorów.
Podstawowe usługi sieci Internetowych to: poczta elektroniczna i protokół przesyłania plików - protokół komunikacyjny (te dwie usługi powstały najwcześniej), listy dyskusyjne, usługi interakcyjne (np.: IRC i ICQ), WWW i witryny internetowe (ich wprowadzenie spowodowało ogromny wzrost usług komercyjnych). WWW (World Wide Web) to zbiór dokumentów tworzonych najczęściej w języku HTML i odnoszących się do siebie z pomocą tzw. odnośników. Umieszczenie tych dokumentów na różnych komputerach położonych w miejscach odległych od siebie geograficznie nie stanowi przeszkody, gdyż wspólny system nazw, oparty na tzw. URL, umożliwia stworzenie w ramach danego dokumentu odnośnika do niemal każdego innego dostępnego w Internecie. Do przeglądania WWW stosowany jest protokół HTTP. Swą popularność WWW zawdzięcza łatwości obsługi, tworzenia i utrzymywania odpowiednich dokumentów i ciekawej szacie graficznej. Popularne usługi internetowe to: CZAT, wirtualne sklepy i banki, usługi bankowe, przesyłanie na żywo obrazu z kamer, wirtualne tablice ogłoszeń (Internet nazywany jest światową tablicą ogłoszeń).
W Internecie powszechna jest tzw. mowa skrótów. Jest to slang internetowy, w którym używa się wielu nieformalnych nazw, uproszczeń językowych, skrótów, skrótowców zwykle pisanych bez kropek np.: btw ( by the way), nb (notabene). Oprócz skrótów literackich stosuje się też rozmaitość ideogramów, czyli znaków i form graficznych, które wyrażają nastrój piszącego np.: :-) , :/ , :-( , :D . Jednak mimo zabiegania życia nie powinniśmy zapominać, nawet w Internecie, o zasadach savoir-vivre'u.
By móc surfować po Internecie niezbędne jest posiadanie przeglądarki, czyli programu, który wyszukuje i wyświetla żądane strony WWW.
Korzyści i zagrożenia płynące dla Polski i Polaków z Internetu
Internet ma bardzo duże znaczenie dla krajów określanych jako rozwijające się. Ponieważ kraje te dopiero się rozwijają, czyli ich stopień rozwoju ciągle wzrasta, Internet przyspiesza ten rozwój i wprowadza go na nowe tory. Nie tylko rozwija, ale daje nowe możliwości rozwoju. Nie zastępuje już istniejących struktur, jak to jest w przypadku krajów określanych jako rozwinięte, ale stwarza nowe, które udoskonalają państwo. Ponieważ Internet jest ciągle udoskonalany, daje wciąż nowe możliwości. Wprowadzenie tych udoskonaleń do kraju, który już posiada Internet i który już się dzięki niemu udoskonalił sprawia, że dany kraj może dalej się udoskonalać i otwierać się na dalsze nowinki internetowe, które znów go udoskonalą. I tak to koło będzie się ciągle obracać.
Polska jest właśnie takim „krajem rozwijającym się”. Jest doskonałym przykładem państwa udoskonalonego przez Internet. Oto przykłady tych udoskonaleń:
* Możliwość szybkiego przesyłania informacji między urzędami, instytucjami i strukturami państwowymi. Szybkie przekazanie danych przyspiesza procedury i skraca zwłokę wynikającą z czasu przesłania informacji. Daje możliwość szybkiego załatwienia interesu lub obsłużenia petenta. Dzięki temu można uzyskać wymierne zyski finansowe. Podwyższa standard usług i sprawia, że instytucje państwowe mogą konkurować z odpowiednikami prywatnymi. Daje to zyski skarbowi Polski. Czasem takie szybkie przesłanie danych dosłownie ratuje życie np. umożliwiaj przesłanie karty pacjenta ze szpitala, w którym ów jest zarejestrowany, do tego, w którym aktualnie przebywa. Taki rozwój sytuacji obniża wskaźnik umieralności w Polsce i sprawia, że polska służba zdrowia może konkurować z prywatnymi lecznicami.
Poza tym szybkie przesyłanie poczty internetowej zapobiega nieporozumieniom, jakie mogą wyniknąć z nieprawidłowego działanie zwykłej poczty.
Te wszystkie czynniki polepszają standard usług państwowych w Polsce i przyczyniają się do jej rozwoju.
* Możliwość szybkiego przesyłania informacji między Polską a krajami, z którymi Polska współpracuje. Pozwala to na rozwinięcie i polepszenie stosunków międzynarodowych. Dzięki szybkiemu przesyłowi danych możemy być pewni, że informacją, którą wysłaliśmy do rządu innego kraju nie zdezaktualizuje się, zanim dotrze do adresata. Unika się dzięki temu szkodliwych nieporozumień. Jest to szczególnie ważne w dobie naszego wejścia do Unii Europejskiej. Poza tym Internet daje możliwość przesyłania informacji w państwowym, międzynarodowym sektorze handlowym. Szybki przesył danych umożliwia osiągnięcie przez skarb państwa szybszych i większych zysków lub przewidzenie ewentualnych strat i odpowiednie przygotowanie się na nie.
* Sprawne przesyłanie informacji przez prywatne firmy i instytucje. Umożliwia to ich rozwój i zwiększa zyski. Jak wiadomo zyski prywatnych ludzi przyczyniają się do rozwoju Polski, gdyż tacy ludzie mogą zainwestować swoje, coraz większe pieniądze w działania państwa. To wpływa na polepszenie bytu wszystkich Polaków. Bardzo dobre są oferty usług internetowych banków. Umożliwia to rozwój banku oraz korzyści zarówno banku jak i jego klientów, a w konsekwencji zysk Polski.
* Szybki przesył informacji między osobami prywatnymi i dostęp do zasobów Internetu. Umożliwia to kontakt między oddalonymi od siebie ludźmi, co polepsza ich stosunki. Ludzie, którzy mają dostęp do zasobów internetowych mogą zdobywać różnego rodzaju informację i wiedzę. Mogą to później wykorzystać dla siebie lub ofiarować to Polsce przez sprawniejszą i efektywniejszą pracę. Dają tym korzyści innym ludziom. Internet może też być wykorzystywany do edukacji w szkołach.
* Przesyłanie informacji między instytucjami naukowymi. Daje to możliwość szybszego i sprawniejszego rozwoju badań i lepszego użycia ich efektów- dla dobra Polski i Polaków.
Korzyści płynące z Internetu i to, w jaki sposób przyczyniają się one i on sam do rozwoju naszego kraju, są bardzo znaczące, jednak tak samo ważne są zagrożenia, jakie on ze sobą niesie. Jest ich bardzo wiele. Postaram się przedstawić kilka z nich:
* Ataki hakerów. Są one niebezpieczne, jeśli haker dostanie się do informacji, które może wykorzystać niewłaściwie np. ze szkodą dla obywateli lub dla całego państwa. Haker może też zmienić informacje, do których się dostał. Może to spowodować kłopoty gospodarcze lub międzynarodowe nieporozumienia i konflikty.
* Wirusy krążące po sieci. Mogą one dostać się do ważnych komputerów, np.: bankowych, rządowych czy firm ubezpieczeniowych i uszkodzić je wywołując paraliż danej instytucji. Może też zmienić dane i pozostać niewykryty. Wtedy jest jeszcze bardziej niebezpieczny, gdyż nieprawidłowości jakie wprowadził w dane mogą zostać uznane za prawidłowe i zrujnować komuś życie. Usunięcie wirusa jest kosztowne. Wirusy przynoszą straty zarówno pojedynczym obywatelom, jaki i całemu państwu- w tym wypadku Polsce.
* Nieodpowiednie użycie informacji zdobytych w Internecie w legalny sposób. Może to spowodować takie same straty jak te, opisane w punkcie dotyczącym hakerów.
* Masowość Internetu. Jedna osoba jest w stanie kontaktować się z milionami innych. Może w ten sposób namawiać je do niebezpiecznych i złych czynów np.: przystąpienia do sekty czy ataku na ambasadę innego państwa w Polsce.
* Umieszczanie w Internecie nieodpowiednich treści np.: pornografii. Prowadzi to do demoralizacji społeczeństwa i niszczenia nieukształtowanego charakteru jaszcze nie wychowanych, młodych ludzi.
Jak najlepiej wykorzystać Internet w szkole?
Internet to ogólnoświatowy system wzajemnie połączonych komputerów i zmagazynowanych w nich informacji. Dlatego można go wykorzystać na wiele sposobów. Daje on możliwość przekazywania informacji i różnorodnych danych z jednego miejsca w drugie lub z wielu miejsc jednocześnie. Przesyłanie wiadomości jest łatwe i tanie w porównaniu z tradycyjnymi mediami. Najprawdopodobniej, dlatego już za kilkadziesiąt lat uczniowie ze wszystkich szkół świata stworzą jedną, o nieobliczalnych możliwościach, Internetową szkołę. Wiadomości z dalekich krańców świata będą przesyłane w zaledwie kilka sekund. Dlatego już teraz korzystanie z Internetu powinno należeć do głównych umiejętności, które powinni zdobyć uczniowie w XXI wieku. Jednym z najważniejszych celów reformy oświaty jest, zdaniem jej autorów, wyrównywanie szans edukacyjnych wszystkich uczniów. Internet ma olbrzymie znaczenie, jako czynnik wyrównujący te szanse: dla dzieci i młodzieży pochodzących ze środowisk wiejskich i małomiasteczkowych. Celem Internetu w szkole winna być przede wszystkim lepsza edukacja z zakresu wszystkich przedmiotów.
Uczniowie i pedagodzy nie muszą być tylko biernymi odbiorcami publikowanych
informacji. Mogą angażować się w kształtowanie istniejących serwisów i tworzenie nowych.
Wyobraźmy sobie nauczyciela fizyki, który swój pomysł wykorzystania komputera na jego przedmiocie umieszcza na stronie Internetowej dla fizyków z całej Polski, gdzie oczywiście znajduje propozycje napisane przez kolegów po fachu.
Wyobraźmy sobie wybór tematów lekcyjnych wraz z konspektami i pomocami naukowymi w postaci zdjęć, rysunków czy też dźwięków. Gdyby tylko każda szkoła w Polsce posiadająca dostęp do Internetu mogła zamieścić tylko jedną tego typu pomoc z wybranego lub kilku przedmiotów, to stos przydatnych informacji byłby zapewne tak duży, że nie sposób było by go w pełni wykorzystać w przeciągu całego procesu dydaktycznego szkoły. Taka forma pomocy koleżeńskiej byłaby bardzo sympatyczna i sprzyjała dobrym stosunkom pomiędzy szkołami, a ze względu na swoją formę prowadziłaby tylko tzw. zdrową rywalizację. Strony poświęcone czołowym literatom polskim wraz z ich twórczością, niejednokrotnie prezentowałyby niepublikowane przez żadne wydawnictwa materiały. Dużym plusem przeprowadzenia lekcji języków obcych mogłyby być rozmowy w trybie pisanym przeprowadzane na żywo z ludźmi z całego świata. Dzięki czemu umożliwione zostanie korzystanie z bogatszych zasobów Internetu na stronach zachodnich dzięki znajomości języka. Dobrą metodą nauk przyrodniczych mogą być grupy dyskusyjne podejmujące tematykę biologii.
Ważne jest też, aby uczniowie dostrzegli możliwości zdobywania wiedzy, w sposób niezwykle atrakcyjny i nowoczesny, realizację swoich zainteresowań, nawiązywanie kontaktów z rówieśnikami z różnych miejscowości, szkół czy krajów. Poza tym młodzi uczą się wyszukiwać cenne wiadomości. To będzie nieoceniona umiejętność w zalewie informacji, jaki nas wkrótce czeka. Czy nauczanie biologii będzie lepsze tylko, dlatego, że w Internecie będzie można przeczytać, ile odnóży ma pająk? Nie wiadomo, ale jedno jest pewne, że dzięki Internetowi uczeń będzie mógł wykształcić w sobie aparat poznawczy i nauczyć się, jak znaleźć tę informację o liczbie pajęczych odnóży. I to jest cenne. Wyposażenie szkół w pracownie informatyczne jest pierwszym krokiem na drodze do upowszechnienia dostępu do informacji. Niezbędne jest jednak przeszkolenie osób, od których stopnia wiadomości zależy powodzenie całego przedsięwzięcia. Dotyczy to przede wszystkim nauczycieli, którzy powinni być świadomi możliwości elektronicznych źródeł informacji i przekonani o użyteczności tych nowych metod pracy. Stosowane obecnie łatwe w obsłudze oprogramowanie powinno stać się cennym narzędziem pracy każdego nauczyciela. Szczególnie ważne jest to dla nauczycieli przedmiotów humanistycznych, którzy dotąd w niewielkim stopniu wykorzystywali komputery w procesie nauczania. Słyszy się nawet o projektach MEN, który chce zorganizować w tej sieci internetową radę pedagogiczną, szkolenia dla dyrektorów.
Od niedawna w sieci są zamieszczane strony poświęcone szkolnym brykom. Lecz czy Internet to ogromna ściąga, która odbierze sens pracom domowym z języka polskiego? Uważamy, że nie. Szukamy, zbieramy, by później to poskładać. Nie da się znaleźć w Internecie pracy dokładnie na podany temat. Trzeba przeczytać kilka o zbliżonej tematyce, aby mogła powstać własna oryginalna praca. W żadnym razie nie jest to ściąganie.
Internet staje się coraz bardziej "modny". Po tej globalnej sieci komputerowej buszują już dziś nie tylko naukowcy, którzy przekonali się o korzyściach płynących z dostępu do nieograniczonych praktycznie zasobów wiedzy i możliwości błyskawicznego kontaktu z kolegami z całego świata, czy maniacy komputerowi, ale i zwykli użytkownicy tych wspaniałych maszyn, coraz częściej młodzież i dzieci, którzy szukają pomocy naukowych do przygotowania się do lekcji. Albowiem w Internecie jest wszystko - wszystko, co tylko kto wymyślił, i wszystko, czego ktokolwiek poszukuje. Trzeba tylko wiedzieć, jak się do tego
dobrać...
Wygenerowano: 2004-11-21
informatyka
darmowe wypracowania i ściągi - szkoła i studia