ŚCIĄGI.PL :: Ocena społeczeństwa w "Weselu" (sentencje)

> Strona główna

Szukaj ściągi
Szukanie zaawansowane | Dodaj prace

Temat: Ocena społeczeństwa w "Weselu" (sentencje)

Ocena społeczeństwa w "Weselu" (sentencje).

"Wyście sobie, a my sobie. Każden sobie rzepkę skrobie" - Radczyni z Kliminą

"...my jesteśmy tacy przyjaciele, co się nie lubią" - Żyd do Pana Młodego

"...my do Sasa, wy do lasa" - Poeta z Czepcem

"Niech na całym świecie wojna, byle polska wieś zaciszna, byle polska wieś

spokojna" - Dziennikarz do Czepca na pytania o wydarzenia na świecie

"Pon się boją we wsi ruchu. Pon nas obśmiewajom w duchu" - odpowiedź Czepca do Dziennikarza

"A jak my, to my się rwiemy ino do jakiej bijacki. Z takich jak my był Głowacki" -

Czepiec do Dziennikarza (tego właśnie dziennikarz obawia się najbardziej);

"panowie duza by już mogli mieć, ino oni nie chcom chcieć" - Czepiec o tym, że panowie (inteligencja) nie dorośli do przewodniej roli w narodzie.

Głównym tematem twórczości Wyspiańskiego jest szeroko traktowana sprawa Polski. Glównym problemem w jego twórczości dotyczył zaś spuścizny ideowej przeszłości i jej udziału w kształtowaniusytuacji duchowej polskiego społeczeństwa. Wyspiański dyskutował szczególnie z przyjmowanym sensem dziedzictwa ideologii romantyzmu.

Wyspiański w zwykłym wydarzeniu towarzyskim zobaczył wielki dramat narodowy. W dramacie tym uczestnikami są przedstawiciele ówczesnej inteligencji krakowskiej i miejscowi chłopi.

Dramt widziany oczami Wyspiańskiego ma od początku do końca wydźwięk pesymistyczny - wesele w Bronowicach jakoby zapowiadające sojusz pańsko-chłopski jest zwykłą iluzją. Obie warstwy dzieli przepaść i głęboka nieufność wynikająca z pamięci o złej przeszłości, a szczególnie o rabancji Jakuba Szeli.

Prawdziwe porozumienie wymaga dojrzałości obu stron. Chłopi politycznie i społecznie są młodą warstwą, niedoświadczoną, nie są w stanie jeszcze być pełnoprawnymi i pełnoodpowiedzialnymi obywatelami. Szlachta i inteligencja przecenia swoje kompetencje i kwalifikacje. W swiadomości "panów " tkwi anachroniczny stereotyp sielankowej wsi z chłopem, którego interesuje wyłącznie własna praca.

Chłop nie jest w stanie pozyskać przywódcy spośród inteligencji. Inteligencja natomiast zafascynowana jest wyłącznie wartości o charakterze powierzchownym, a nawet anachronicznym. Inteligencja zafascynowana była wiejskim folklorem, tężyzną fizyczną mieszkańców wsi, ale nie rozumiała wsi, ani jej potrzeb czy rzeczywistych walorów warstwy chłopskiej.

Do oczekiwanego, rzeczywistego zrywu nie może dojśc, bo inteligent (Gospodarz) zasypia, a chłop (Jasiek) traci jedyną broń schylając się po kolorowe szklane paciorki (czapka z pawich piór).

Wygenerowano: 2006-05-03

Dodaj pracę