| Dzisiaj jest 26 Maj imieniny obchodzi: Filip, Paulina, Marianna |
| > Strona główna |
|
Temat: Obraz ludzkich rozterek w sonetach M. Sępa-Szarzyńskiego
![]()
Mikołaj Sęp-Szarzyński jest poetą przełomu - Renesansu i Baroku (żył w Odrodzeniu, ale treści mają charakter barokowy) "O nietrwałej miłości świata tego" W wierszu tym można dostrzec, że pogląd autora na świat, człowieka i wartości różni się istotnie od poglądów ludzi Odrodzenia, którzy cenili wartości ziemskie i głosili apoteozę życia doczesnego ("Na zdrowie", "Na dom w Czarnolesie", "Nie porzucaj nadzieje..." Kochanowskiego, "Żywot człowieka poczciwego" Reja). Szarzyński uważa te wartości za ulotne, które nigdy nie dadzą człowiekowi pełni szczęścia. Jedyną prawdziwą i pewną ostoją jest Bóg i miłość do Niego. "O wojnie naszej, którą wiedziemy z Szatanem, Światem i ciałem" Człowiek skazany jest na nieustanną walkę (bojo-wanie - byt nasz podniebny) z pokusami i własną cielesnością i słabością. Widać tu wyraźne ślady filozofii św. Augustyna, który twierdził, że człowiek, zawieszony pomiędzy bytami anielskimi i zwierzęcymi, skazany jest na wieczne rozdarcie pomiędzy ciałem a duchem. Szarzyński pisze: "[...] Cóż będę czynił w tak straszliwym boju, Wątły, niebaczny, rozdwojony w sobie [...]" Podobnie jak w wierszu poprzednim jedyną nadzieją i ostoją jest Bóg. W wyżej omówionych wierszach widać wyraźnie cechy stylistyki barokowej. Autor używa wielu wyszukanych metafor, stosuje także inwersję. Podobnie jak późniejszych twórców nurtu religijnego (Naborowski) cechuje Szarzyńskiego niepokój metafizyczny. Poezja jego - to poezja refleksyjno-filozoficzna, poszukująca miejsca człowieka w trudnym, targanym sprzecznościami świecie. Sonet IV Człowiek walczy z pokusami i słabościami świata. Pierwsza strofa mówi o sytuacji człowieka w świecie. Ciągła walka z hetmanem ciemności - szatanem, który popycha ludzi do zła. Ciało dąży do przyjemności i szkodzi duszy. Pokój duszy jest szczęściem, ale dusza ludzka nie ma spokoju i musi walczyć. Jest to dramatyzm ludzkiego życia. Człowiek jest skazany na rozdwojenie między pragnieniem, a niespełnieniem. Różni się to od humanizmu chrześcijańskiego, w którym nie ma diabła, w przeciwieństwie do liryki Sępa-Szarzyńskiego. Świat jest miejscem gdzie czekają na ludzi pokusy prowadzące do nieszczęścia i braku zbawienia. Człowiek uzależniony jest od czynników zewnętrznych. Dusza i ciało to dwie części ludzkiej natury. Ciało jest prymitywnie ziemskie i pragnie rozkoszy. Dusza zaś dąży do doskonałości, obce są jej pragnienia ziemskie. Stąd ból w człowieku, w pragnieniu rozkoszy i jednoczesnym dążeniu duszy do doskonałości. Człowiek może zwyciężyć tylko przy pomocy Boga. Sam jest słaby i wątły i nie radzi sobie z rozdwojeniem. W świecie stworzonym przez Boga, panoszy się szatan, a człowiek skazany jest na walkę, której patronuje Bóg. Świat nie jest doskonałością. Bóg w swej wielkości pozostaje niewzruszony i obojętny. Sonet V - "O nietrwałej miłości..." Człowiek pragnie miłości, ale miłując traci z oczu cel życia. Zaślepiony miłością nie dostrzega prawdziwych wartości. Gdy człowiek nie kocha, to ciało się smuci, a dusza raduje. Miłość to właściwość ludzkiego życia. Jest nietrwała i prowadzi do cierpienia. Ponownie widzimy, że człowiek zawieszony jest między pragnieniem, a niespełnieniem. Człowiek nie może być szczęśliwy. Gdy kocha, to też czegoś mu brakuje. Nie może być szczęśliwy. Czy kocha, czy też nie kocha. Człowiek zawieszony jest pomiędzy dobrem, a złem. Człowiek by być w pełni człowiekiem, musi podjąć walkę. Dopiero w chwili śmierci człowiek zyskuje pokój. Mikołaj Sęp-Szarzyński tworzył poezję będącą pomostem renesansu i baroku. W utworach prezentowanych wyżejelementy renesansu to:
Poeta doctus, uczony w rzemiośle poetyckim, na wzór humanistów. |
Dodaj pracę
![]() Przybornik
![]() przedmiot: polskizakres: renesansautor pracy: anonimdata dodania: 2006-05-03średnia ocena: brak oceny
![]() szukaj prac
Linki
![]() Statystyki
![]() |