ŚCIĄGI.PL :: Ewolucja stanów psychologicznych podmiotu lirycznego w "Sonetach krymskich"

> Strona główna

Szukaj ściągi
Szukanie zaawansowane | Dodaj prace

Temat: Ewolucja stanów psychologicznych podmiotu lirycznego w "Sonetach krymskich"

Ewolucja stanów psychologicznych podmiotu lirycznego w "Sonetach krymskich"

"Sonety krymskie" są wyrazem zainteresowań Mickiewicza Wschodem i poetycką wizją Krymu. Na pierwszy plan wysuwają się tu opisy przyrody, służące jako pretekst do ukazania przeżyć, jakie dokonują się w obserwującym ją człowieku.

W "Sonetach" występuje dwóch równoległych bohaterów:
Pielgrzym i Mirza.

W "Stepach Akermańskich" Pielgrzym jest smutnym, samotnym i rozczarowanym człowiekiem.

W "Burzy" w swej samotności potrzebuje już pomocy.

"Bakczysaraj w nocy" ukazuje nam Pielgrzyma rozmarzonego, zachwyconego przyrodą.

W sonecie "Pielgrzym" spotykamy się z uczuciem niepewności, nostalgią i zdziwieniem podmiotu lirycznego.

Rozgoryczenie i wzburzenie to kolejny stan psychiczny przedstawiony tym razem w sonecie "Ruiny zamku w Bałakławie".

Skąd bierze się owa złożoność uczuć i nastrojów Pielgrzyma? Otóż Mickiewicz ukazał w jego duszy dwie warstwy przeżyć nawzajem krzyżujących się, przeżyć wywołanych olśnieniem czarami przyrody. Na jedną warstwę złożył się przepych wrażeń wchłanianych wszystkimi zmysłami i duszą. Na drugą - trwała moc wspomnień.

"Litwo! piały mi wdzięczniej twe szumiące lasy

Niż słowiki Bajdaru."

Mickiewicz opisuje tu stan psychiczny człowieka, który nie może zapomnieć o ukochanych mu rodzinnych stronach, nawet w niezwykłym otoczeniu. Pielgrzym "wsparty na Judahu skale" patrzy na przyrodę z góry, nie czując lęku, tylko podziw. Świadczy to o jego duchowej wyższości nad Mirzą, drugim bohaterem sonetów. Mirza to typowy muzułmanin, dla którego ogrom obrazów, kolorów świata jest przytłaczający, a on sam czuje oprócz małości także lęk wobec potęgi natury. Dzięki postaci Mirzy przyroda widziana oczami Pielgrzyma wzbogaciła się o element boskości.

Wielka góra Czadyrdah: "Między światem i niebem jak dragman stworzenia, Podesławszy pod nogi ziemię, ludzi, gromy Słuchasz tylko, co mówi Bóg do przyrodzenia" Natura - według Mirzy - ma zatem moc rozmawiania z Bogiem.

We wszystkich utworach w cyklu "Sonetów krymskich" podmiot liryczny nie wyraża swych uczuć wprost, ale opowiada o sytuacjach, tóre mogą dane uczucia sugerować.

W "Burzy" sens obrazu przeciwstawiającego różne reakcje ludzi w obliczu zagrożenia polega na wyeksponowaniu samotności podmiotu lirycznego. W tym zestawieniu wybija się na plan pierwszy spokój i milczenie siedzącego Pielgrzyma.

Wygenerowano: 2006-05-03

Dodaj pracę