| Dzisiaj jest 26 Maj imieniny obchodzi: Filip, Paulina, Marianna |
| > Strona główna |
|
Temat: Cechy rycerza idealnego i jego świat wartości na podstawie "Pieśni o Rolandzie"
![]()
Roland - rycerz idealny i siostrzeniec Karola Wielkiego Urodziwy, o niezwykłej sile i sprawności w posługiwaniu się bronią, w pewien sposób nietykalny - mimo uszkodzeń pancerza żadna pogańska broń nie sięgnęła jego ciała. Zalety charakteru: waleczność, odwaga, rycerskość, niezłomność, duma, a także wielkoduszność, serdeczność wobec przyjaciół, wierność, patriotyzm. Najważniejszą wartością jest dla niego honor rozumiany jako przede wszystkim wierność w służbie panu (królowi), ojczyźnie i Bogu. Wady: brak umiarkowania i rozwagi, gwałtowność, porywczość, pycha, poddawanie się nienawiści, mściwość. b) Roland, Tristan, Lancelot - podobieństwa i różnice.
Wszystkich bohaterów charakteryzuje:
c) Różne odmiany epiki rycerskiej (przykłady, charakterystyka)
d) Prawda historyczna a ideologia w “Pieśni o Rolandzie” Historyczną podstawę "Pieśni o Rolandzie" stanowi powrót Karola Wielkiego w 778 r. ze zwycięskiej wyprawy do Hiszpanii, gdzie jego armia walczyła z Saracenami. W czasie pokonywania łańcucha Pirenejów tylna straż wojska została zaatakowana i rozbita przez baskijskich górali. W tej bitwie poległo wielu znakomitych rycerzy (m.in. Hrolandus - zwierzchnik marchii bretońskiej). Pamięć o tej potyczce, o poległych w niej rycerzach była żywa we Francji w następnych wiekach. Podtrzymywana była w przekazach ludowych i przez kościół francuski. Chrześcijańscy Baskowie zostali zastąpieni w utworze przez Saracenów. Karol Wielki, który w 778 r., powinien być mężczyzną 36-letnim, w poemacie występuje jako 200-letni starzec z siwą brodą. Postać Rolanda ma niewiele wspólnego z hrabią katalońskim Hrolandusem poległym w 778 r. e) Heroizacja i apoteoza bohatera (scena śmierci Rolanda) Roland dla własnej, wygórowanej ambicji poświęcił życie 20 000 rycerzy. Jest on winien klęski, zgrzeszył brakiem umiaru i bezgraniczną pychą. W trakcie bitwy przeżył jednak przemianę wewnętrzną. Widok ginących towarzyszy uświadomił mu, że honor wiąże się również z odpowiedzialnością za innych. Gdy to zrozumiał, uznał swoją winę, ukorzył się i zadął w róg. Grzech odpokutował własną śmiercią, dlatego można ją uznać za dobrowolną, zbawczą ofiarę i taki sens ma apoteoza bohatera w scenie umierania. Roland wiedział, że ofiara jest konieczna, aby doprowadzić do ostatecznej rozprawy z wrogiem. Świadomie wybrał walkę z przeważającymi siłami nieprzyjaciela, aby pragnienie zemsty przełamało pacyfistyczne nastroje wśród Francuzów. Uwznioślenie sceny śmierci Rolanda poprzez
Wygenerowano: 2006-05-03 |
Dodaj pracę
![]() Przybornik
![]() przedmiot: polskizakres: sredniowieczeautor pracy: anonimdata dodania: 2006-05-03średnia ocena: 3.44
![]() szukaj prac
Linki
![]() Statystyki
![]() |