Gotyk był przede wszystkim okresem wielkiego rozkwitu witrażownictwa. Oprawiane w ołów witraże wypełniały wnętrza barwną dekoracją figuralną o intensywnych kolorach. Ścienne malarstwo gotyckie pozostawało w częściowej regresji i tylko we Włoszech wysunęło się na pierwszy plan. Tematyka dzieł malarskich w zasadzie pozostała bez zmian, "krążyła" wokół znanych schematów: życie Chrystusa, Maryi, męczenników i świętych.
Cechy malarstwa gotyckiego
• nierozerwalny związek niektórych obrazów z ołtarzem,
• rozpowszechnienie, po raz pierwszy w dziejach sztuki, obrazu niezależnego, przeznaczonego do zawieszania na ścianach kościoła,
• upodobanie do obrazów tablicowych, malowanych na desce farbami temperowymi,
• rozprowadzanie barwników białkiem kurzego jaja,
• wykorzystanie scen z Nowego Testamentu, z życia Marii, Jezusa oraz świętych i męczenników,
• pojawianie się obrazów o tematyce świeckiej,
• różnice w malarstwie różnych krajów (Niemcy, Czechy, Francja, Polska) mimo pewnych cech wspólnych,
• ukazywanie postaci taką, jaka jest naprawdę - realistyczne ukazywanie człowieka z uwzględnieniem jego wyglądu, uczuć, otoczenia, rysów twarzy, proporcji ciała, stroju,
• ukazywanie przeżyć człowieka poprzez wyraz twarzy, gesty,
• ukazywanie postaci w naturalnym otoczeniu – krajobrazie, wnętrzu,
• stosowanie światłocienia i perspektywy na miarę ówczesnych umiejętności,
• duże znaczenie malarstwa witrażowego.
Słynni malarze
• Giotto di Bondone (Włochy),
• Hubert i Jan van Eyck (Niderlandy - bracia zapoczątkowali malarstwo olejne),
• Melchior Broederlam,
• Robert Campin,
• Hugo van der Goes,
• Hans Memling.
Wygenerowano: 2005-11-23