Cierpienie tak bezlitosne
Powraca wciąż jak nieustanny sen.
Dlaczego mnie dręczy?
Dlaczego, dlaczego?
Jestem w pułapce, którą tworzą me własne łzy.
Wylewanych przeze mnie,
Każdego dnia cierpiąc nieustannie.
Nie! Nie!
Dosyć mam cierpienia
Dosyć nieustannej udręki.
Wiara. Ta, która mnie ocali.
Ta, która mnie wyzwoli.
Z mego przekleństwa, jakim jest cierpienie.
Jednak, cóż mi z wolności
Gdyż me serce jest puste, przeklęte na wieki.
Bez smutku, radości.
Po prostu nic.
Jestem niczym,
Pustką, krórej nic nie wypełni.
Cóż mam począć?
Cóż mam zrobić?
Wracam do swej pułapki
I wraca cierpienie.
To właśnie me życie,
To właśnie me wspomnienie.

Wygenerowano: 2003-05-21

Dodaj pracę

Przybornik

przedmiot:
wiersze
zakres:

autor pracy:
Zuzanna Błaszczyk

data dodania:
2003-05-21

---

średnia ocena:
1.82

Oceń: 6 5 4 3 2 1

---

przedmioty
-- wybierz przedm. -- WIERSZE J. POLSKI HASŁA - J. POLSKI J. ANGIELSKI J. NIEMIECKI MATEMATYKA INFORMATYKA GEOGRAFIA HISTORIA BIOLOGIA CHEMIA FIZYKA RELIGIA SZTUKA WOS PO INNE EKONOMICZNE HUMANISTYCZNE TECHNICZNE INFORMATYCZNE JĘZYKI INNE MATEMATYKA WYŻSZA
  powrót na index

---

   

---

szukaj prac

Zaawansowane