Widzę obraz; zamazany.
W sercu moim odradzają się rany.
Czuję ból, smakuje cierpienie.
Nagle pojawia się wspaniałe marzenie.

W umyśle rodzą się kolejne idee,
Ciągle mam (może niepotrzebnie) nadzieję.
Obraz powoli się rozjaśnia
Aż nagle, cała światłość zgasła.

Ponownie próbuję przywrócić obraz,
Udaje się, mam słaby kontrast
Pomiędzy postacią a otoczeniem
Dotknąć jej dłoni jest owym marzeniem

Jej oczy w uśmiechu schwytane,
Jej usta wspaniale złapane,
Cała ona pięknem ogromnym pała
Jakże bym chciał, choć na chwilę dotknąć jej ciała.




Wygenerowano: 2005-04-08

Dodaj pracę

Przybornik

przedmiot:
wiersze
zakres:

autor pracy:
www.poezja1.prv.pl

data dodania:
2005-04-08

---

średnia ocena:
brak oceny

Oceń: 6 5 4 3 2 1

---

przedmioty
-- wybierz przedm. -- WIERSZE J. POLSKI HASŁA - J. POLSKI J. ANGIELSKI J. NIEMIECKI MATEMATYKA INFORMATYKA GEOGRAFIA HISTORIA BIOLOGIA CHEMIA FIZYKA RELIGIA SZTUKA WOS PO INNE EKONOMICZNE HUMANISTYCZNE TECHNICZNE INFORMATYCZNE JĘZYKI INNE MATEMATYKA WYŻSZA
  powrót na index

---

   

---

szukaj prac

Zaawansowane