| > Strona główna |
|
Temat: "Dżuma" Albert Camus. Obowiązek i odpowiedzialność.
Dżuma Alberta Camusa parabolą o współczesnym człowieku i jego problemach egzystencjalnych Akcja "Dżumy" rozgrywa sie w roku 194x w Oranie w Algierze. W mieście tym zaczynają pojawiać się zdechłe szczury. Pojawiają się przypadki gorączki, wzrasta liczba zmarlych. Doktor Rieux wie, że w Oranie wybuchła epidenia dżumy. Zwołuje naradę komisji sanitarnej i stara się uświadomić wszystkim skalę niebezpieczeństwa. Spotyka się jednak z niedowierzaniem. Nawet koledzy lekarze starają się zbagatelizować zjawisko. Występuje gwałtowy wybuch epidemii. Miasto zostaje zamknięte, nikt nie może go opuścić, ani nikt do niego przybyć. Mieszkańcy żyją osamotnieni w strachu przedmieścia. Dziennikarz Rambert prosi doktora Rieux, by ten umożliwil mu wyjazd do Paryża do swojej ukochanej, jest przekonany, że najwyższą wartoscią jego życia jest miłość i nie chce w ramach podejrzanej solidarnosci z niej rezygnować. Rieux nie może i nie chce mu pomóc. Dżuma dotknęła wszystkich mieszkańców, nawet tych zgromadzonych na kwarantannie na stadionie miejskim. Jezuita ojciec Peneloaux wygłasza do wiernych kazanie w którym wyjaśnia, że dżuma jest karą boską za grzechy. Nad wytworzeniem serum pracuje przyjaciel doktora, stary doktor Caster. Rambert mając możliwość wyjazdu rezygnuje, czuje obowiązek solidaryzowania się z mieszkańcami Oranu, nie chce być tchórzem. Dr. Caster przygotował serum, a Peneloaux wygłasza długie kazanie w którym opowiada o przeżyciach których doznał, gdy opiekował się umierającym dzieckiem. To kazanie jest o bardzo trudnej miłości do Pana Boga. Miłość ta zakłada całkowite zapomnienie samego siebie i pogardę do własnej osoby. Po zastosowaniu serum następuje przesilenie epidemii, ostatnią ofiara dżumy jest Tarrou, w Oranie pojawiają się żywe szczury, miasto zostaje otwarte, w sanatorium umiera żona doktora. Dżuma odeszła "ale bakcyl nigdy nie umiera i nie znika". Powieść jest parabolą czyli moralizatorską przypowieścią. Dżuma ma przenośne znaczenie, jest w utworze nie tylko choroba, ale wojna z wszelkim złem. Jeden z bohaterów mówi o duszach zadżumionych czyli o ludziach pozornie uczciwych i czystych, którzy jednak sieją wokół siebie zło. Dżuma w utworze Camusa jest sytuacją ekstremalną, zagrożeniem, tragedią która wymaga zademonstrowania określonych postaw. Jest sprawdzianem ludzkich charakterów, zmusza do ofiarności lub tchórzostwa. Dr. Rieux tak mówi o postawie wobec dżumy: "kiedy jednak widzi się biedę i cierpienie, jakie przynosi dżuma, trzeba być szaleńcem, ślepcem lub łajdakiem, żeby sie na nią zgodzić". Człowiek nie może aprobować otaczającego go zła. Jego obowiązkiem jest walka z nim. |
Dodaj pracę
 Przybornik
przedmiot:  polskizakres: wspolczesnoscautor pracy: anonimdata dodania: 2006-05-03średnia ocena: 3.29
    szukaj prac
Linki
 darmowe wypracowania i ściągi - szkoła i studia muzyka, imprezy, clubbing, mp3, techno, kluby, warszawa matura - kursy maturalne, testy maturalne, prezentacje maturalne, matura 2006Statystyki
|