| Dzisiaj jest 26 Maj imieniny obchodzi: Filip, Paulina, Marianna |
| > Strona główna |
|
Temat: Bohaterowie "Dżumy" Alberta Camusa
![]()
Bohaterowie "Dżumy" Alberta Camusa BERNARD RIEUX jest głównym bohaterem "Dżumy". To piękna postać. Łatwo go podziwiać, ale trudniej naśladować. Sam nie uważał się za bohatera, swoje postępowanie, zgodne z normami moralnymi, uważał za zwykłą zasadę w życiu. Był lekarzem, ale pomoc chorym w czasie zarazy uważał nie tylko za akt etyki zawodowej, ale przede wszystkim za obowiązek ludzki, solidarność wobec drugiego człowieka. Jego postawa jest nie tylko oczekiwaną postawą lekarza wobec chorych. Jest też aktywną postawą współczesnego człowieka wobec zła występującego na świecie. Postawa dr Rieux to mądra i potrzebna innym ludziom aktywność. Jest aktywnym protestem przeciwko złu i to bez względu na broń jaka jest w niego wymierzona. Najważniejsza jest niezgoda na bierność i bezradność. Jest lekarzem z powołania, niesie pomoc bez względu na wynagrodzenie. Przyjmuje aktywną, bohaterską postawę, uosabia szlachetność i uczciwość, którą pojmuje jako rzetelne wypełnianie obowiązków lekarza: "obchodzi mnie tylko, żeby być człowiekiem". Dla Rieux dżuma jest wrogiem, z którym trzeba podjąć walkę. Wartości, w które wierzy to przyjaźń i miłość. Nie złamuje się wobec wstrząsającej sytuacji życiowej. Camus stawia go "twarzą w twarz" z epidemią. Jako lekarzowi nakazuje z nią walczyć. Dżuma paraliżuje życie w mieście. Wielu mieszkańców Oranu nie potrafi się odpowiednio zachować. A dr Rieux? On się nie poddaje. Jako pierwszy dostrzega niebezpieczeństwo związane z chorobą. Nie wierzy w Boga, ale jest jednostką wysoce etyczną, jego życiowa postawa jest JEAN TARROU - - "Dżuma"- wieczny wędrowiec, który był zawsze tam, gdzie oczekiwano pomocy. „Nie było w Europie kraju, w którego walkach by nie uczestniczył”- pisze o nim autor. Tarrou zawsze stawał po stronie poniżonych i cierpiących. Pragnął stać się "świętym bez Boga". Uważał, że jest to możliwe, a nawet konieczne w świecie pozbawionym wymiaru transcendencji. Gdy bowiem nie ma Najwyższej Instancji, która samym faktem swego istnienia potwierdza nasze człowieczeństwo, człowiek musi nieustannie dawać jego dowody poprzez własne działanie. Można więc stać się "świętym bez Boga" na drodze walki ze złem i losy Tarrou są tego świadectwem. Ofiarnie włącza się do pracy w oddziałach sanitarnych, by w rezultacie oddać życie za ludzi dotkniętych niezawinionym cierpieniem. Tarrou umiera, lecz jako człowiek spełniony, który osiągnął wewnętrzną doskonałość w trudnym pielgrzymowaniu do pełni człowieczeństwa. RAYMOND RAMBERT- "Dżuma"-- nie był rodowitym mieszkańcem Oranu, przybył tu jedynie na jakiś czas, by przeprowadzić ankietę na temat warunków życia ludności arabskiej. Dżuma zaskakuje go w mieście. Początkowo Rambert chce uciec. Sądzi, że epidemia to nie jego sprawa. W końcu nie jest stąd. Pragnienie wydostania się z zadżumionego getta potęguje tęsknota za czekającą na niego w Paryżu żoną. Gdy jednak dowiaduje się o tragedii doktora Rieux, przezwycięża swój egoizm, zostaje w Oranie i przystępuje do formacji sanitarnych. W czasie walki z dżumą uczy się prawdziwych wartości, uświadamia sobie, co to znaczy tak naprawdę być człowiekiem. Kiedy zaistniała możliwość wyjazdu z miasta, Rambert z niej nie korzysta. Fakt ten najlepiej świadczy o ewolucji, jaka się w nim dokonała. Wygenerowano: 2006-05-03 |
Dodaj pracę
![]() Przybornik
![]() przedmiot: polskizakres: wspolczesnoscautor pracy: anonimdata dodania: 2006-05-03średnia ocena: 3
![]() szukaj prac
Linki
![]() Statystyki
![]() |